Masturbatie

Enige tijd geleden vroeg ik schriftelijk, voorafgaand aan een doorgaande groep, wat bij de groepsleden aan een ‘eindtijd’ toe was. Deze vraag was ingegeven door het ons naderende, magische 12-12-12. Een van de deelnemers die bloemrijk, open en geestig kan schrijven gaf aan dat hij gestopt was met masturberen:

(Vanwege het drukke leven komt er weinig van de gezamenlijke seks. FE) ‘Dan komt een oude gewoonte al snel weer op de proppen. Herman Brood zong ooit ‘Doing the hand-jive, just to kill the time’. Seks met jezelf is lekker makkelijk: het kost niet veel tijd en niet veel moeite. Met zijn tweeën is het toch wel te doen gebruikelijk dat je er beiden wat plezier aan beleeft door ook de ander plezier te geven. In je eentje kun je lekker egoïstisch zijn, of beter gezegd: de egoïst die ik ben, vrij laten. En als de kinderen dan op bed liggen en de vrouw is aan het werk, dan is het heel makkelijk om de laptop er even bij te pakken of de iPad en wat stimulerende beelden van het internet te halen en er 'ns even flink aan te sjorren.’

Over het algemeen denken we heel makkelijk over zelfbevrediging. In damesbladen wordt regelmatig breed uitgemeten hoe je dat kunt doen, hulpmiddelen worden besproken en aangeprezen of gratis bijgeleverd, ‘je mag jezelf toch wel eens een pleziertje gunnen’.
Als je jezelf dat soort pleziertjes niet gunt dan komt het al snel in de sfeer van (kerkelijke) moraal te liggen. Die moraal laat ik nu voor wat het is (voordat ik in verontwaardiging verval over alle schijnheiligheid) en geef een ander perspectief.

Als we seksuele spanning geregeld zelf afvoeren dan missen we de opbouw van een creatief en erotisch ‘veld’. We missen ook een fase van onhandig (elk woord krijgt nu dubbele betekenis), tastend, geladen naar elkaar toe bewegen. En we vergeten ‘voor het gemak’ dat we samen een subtiel energetisch web vormen. Daarin voelen we meestal heel goed aan dat onze geliefde ook anderen in zijn hoofd haalt en overspelig is. We ervaren een energetisch ‘lek’.

We leven in een tijd van schijnbaar onbeperkte mogelijkheden en daar lijkt tegenwoordig bij te horen dat je je lust ook in vele varianten en met vele ondersteunende lustopwekkers kunt botvieren. Ik krijg de indruk dat we ons daarin meer mee laten slepen dan we misschien wel willen. Er is een trend gaande en als we niet meegaan in de vele tinten grijs, dan krijgen we misschien wel……kleur.

Waarom manipuleren we toch onze lust (daar is die weer)? Als we de natuur zijn gang laten gaan is er een buitengewoon krachtige levensenergie in ons werkzaam. Puur verlangen, pure power, pure verbindingsdrift. Een feestelijk levensgegeven.

De sekuele drift wordt in de chakraleer gelokaliseerd in de onderste twee chakra’s met kernzinnen als: ‘ik wil leven’, ‘ik wil verbinden’, ‘ik wil genieten’, ‘ik wil voelen en ervaren’, ‘ik wil vrij bewegen’, ‘ik wil geven en ontvangen’. Maar in onze manipulatie of vervorming van de pure energie kan het verworden tot ‘ik wil nemen’, ‘ik wil beheersen en voor mijzelf houden’. Dan zijn we uit op ontlading boven beleving, op genot boven vreugde, innerlijke vrede en diepe vervulling.

In die laatste gevallen zullen we nooit bevrediging beleven in wat we doen en dan krijgt ons gedrag iets van een verslaving. We zijn dan nooit helemaal vervuld en we hebben steeds meer van hetzelfde nodig.

Natuurlijk moeten we onze seksuele drift sturen, maar het helpt om te beseffen dat deze energie in essentie niet te beheersen is. Er is een joods leerverhaal dat heel kort samengevat hierop neerkomt dat God aan de smekende vraag van de rabbi’s gehoor geeft om de seksuele drift uit de schepping weg te halen. Maar het gevolg is dat er na enige tijd ‘geen vers eitje meer te tikken valt’. Dus toch maar weer terug naar leven met deze leven-brengende kracht.

Ik sluit af (en kom vast later terug op dit onderwerp) met een prachtige meditatietekst van Hans Korteweg uit zijn boekje Tot Zover (met doorgevingen):

Lust

Beheersing en hantering van lust in welke richting dan ook is net zo min mogelijk als de hantering van een engel. Lerende dat de lust een engel is die boodschap geeft waar jij je geheel laat vervullen zonder in teruggebogenheid een voorstelling te maken. Zo trillende en ontvangende omdat de lust de engel is die binnen en buiten verbindt, word je weer als een kind. Je niet hechtend aan de verminking, en niet strevend naar opheffing van de verminking, schenk je lust aan één stuk door. Zo ben je de engel. Alles daartussen wordt perversie. Perversie is de engel die gelooft dat hij in zichzelf iets kan vinden terwijl hij boodschap is.

Hartelijke groet, Felix

tekening Albert Hennipman (De Ruimte ontwerpers: http://bit.ly/WaIGXL)

Reactie toevoegen